سلام به نوه هاى عزيزم . بچه هاى مهربونم . ننه قربونتون بشه .

خيلى دوستون دارم . واسه همين ديشب كه ليلا اومد حرفامو دكمه بزنه ،

بهش گفتم مى خام با نوه هام حرف بزنم .

اول گفت شمارشونو دارى ؟ گفتم نه .

بعد بلند شد رفت خونه ، وقتى اومد گفت ننه مژده بده ، گفتم چى شده ؟ 

گفت از خاهرزادم مهلا كه تو شهر زندگى ميكنه اسمش رو گرفتم

مى تونى با اين اسم با بچه ها حرف بزنى . حالا اين اسم رو مى نويسم   

تا بیشتر با هم حرف بزنیم                       mahla_iloveyou           

چيكار كنم آدم از تنهايى آب ميشه . ننه دورتون بگرده .

نه گوشتى رو تنم مونده نه قوتى . كاراىِ خودمو نمى رسم انجام بدم .

تو اين چند روز هم كه ( ابراهيم شهردار ) مُرد و سادق افتاده زندون ،

كارام بيشتر عقب مونده .

آره ، ابراهيم شهردار بعد از 102 سال زندگى مُرد . مَرده خوبى بود .

خدا رحمتش كنه. همين كه واسه ده يه تكيه ساخت خيلى ارزش داره ننه .

اما حيف كه بچه هاش اينجا دفنش نكردن ، بردنِش گورستان شهر .

يادمه حاجى خدا بيامرز با اينكه سى سال از ابراهيم شهردار كوچيكتر بود

ولى همش سداش مى كرد ابى شهردار .

ابراهيم هم از روىِ زمين سنگ بر مى داشت به طرف حاجى پرتاب مى كرد.

يه روز يكى از اين سنگها به پنجرهء مش سكينه خورد ، شيشه شكست .

چه روزى بود . ابراهيم و مش سكينه چه فحشهايى به هم مى دادند .

جوونى كجايى كه يادت بخير . ننه قدر زندگيتون رو بدونيد

خيلى زود مى گذره . خودتون نمى فهميد بعد غسه شو مى خوريد .

و اما سادق بالاخره افتاد زندون .

يادتونه نوشته بودم مى خاد از شهربانو تلاق بگيره .

رفتن شهر ، پيش قازىِ تلاق .شهربانو گفت مهرم رو مى خوام .

سادق گفت ندارم . بعد قازى هم انداختش زندون .

آخه مهر شهربانو ، ده گاو شيرده ، پنجاه گوسفند ماده ،

چهارده سكه به نيت چهارده معصوم ، سد متر از باغ گردو

يك جلد قرآن و دو شاخه نبات بود و با شغلی كه سادق داشت (كارگرى) ،

پولِ دادنِ مهر رو نداشت . امان از دستِ جوونهاىِ امروزى .

يادمه شبى كه حرفِ مهر منو مى زدن ،

پدر حاجى مى گفت: مهريه هر چى سبكتر باشه زندگى شيرين تره .

ولى بابام مى گفت: مهريه بالا به مرد نيرو ميده كار كنه از زندگيش دفاع كنه.

يكى اين مى گفت ، يكى اون مى گفت و اصلا حرفِ همديگر رو نمى خاستن .

كه يه دفعه حاجى مسله شيرى از تو بيشه در اومد و

گفت هر چى گل خاتون بگه همونه . همه ساكت شدند .

پدر حاجى دهنش باز مونده بود و حاجى رو نيگا مى كرد .

از خجالت تنم گُر گرفته بود . خاستم بلند شم برم كه حاجى داد زد بشين .

گفت حرف زندگى من و تو اِ ، ما بايد تسميم بگيريم .

ديگه راهى نداشتم همه منو نيگا مى كردن .

با مِن و مِن گفتم : من زندگيمو دوست دارم (منزورم حاجى بود ) .

مى خام زندگيم شيرين و بدونه دعوا باشه . مهريه واسم مهم نيست .

بعد حاجى گفت: مى دونستم ، اشتباه نكردم .

حاجى ، خدا بيامرزدت . مردِ دلم بودى ، مردِ سرنوشتم ، مردِ آرزوهام .

بالاخره اون شب گذشت و مهرم يك جلد قرآن ، دو شاخه نبات

پنج سكه اشرفى به نيت پنج معصوم ، يك دانگِ خونهء پدريه حاجى

و بيست رعس گوسفند شد . اين مهريه اون موقه خيلى بود و

هيچ دخترى تو يلياقمون اين مهرو نداشت .

اما اين روزها حرفِ پنجاه تا ، سد تا سكه نيست ننه .

همين پريشب بود از راديو شنيدم مردى به خاطر مهريهء سنگين زنش خودكشى كرد .

مهريه ، 1360 سكهء تلا به تاريخ سال تولد زنش بود و

آزاديه 521 كبوتر به تاريخ روز تولد زنش و برايه اينكه زنش ،

ساعتِ 21 شب به دنيا اومد، مى بايست 21 گوسفند هم  قربونى مى كرد.

استغفر الله ننه . اين جوونها با خودشون هم لج مى كنن .

واقعا ازدواج كردن واسه مهريه هست ننه ؟

يعنى اين همه دختر كه تو خونه دارن ترشيده ميشن ،

اين همه پسر كه دارن پير پسر ميشن ، واسه انتزارات بالا موندن ننه ؟

ننه قربونتون بشه ، اينقدر زندگى رو سخت نگيرين .

همينكه كسى رو دوست داشته باشين ،

همينكه متمئن باشين ترف ، شما رو دوست داره ،كافيه ننه .

خدا خودش روزى رسونه . قدر جوونيتون رو بدونيد .

وقتى يه ذره از رنگ و رو افتادين كسى سراغتونو نمى گيره .

حاجى اون مهر رو واسم گذاشت ، 50 سال با هم زندگى كرديم .

اما هيچ وقت از مهريه حرف نزديم .

چون همديگه رو دوس داشتيم ، زندگيمون رو دوست داشتيم .

نه مسله سادق و شهربانو كه اوله جوونى به آخره زندگى رسيدن .

خوب ننه ، زياد حرف زدم . ليلا هم خسته شده .

ايشاالله يه شوهر خوب واسه ليلا پيدا بشه .

منو تنها نذارين . خدا حفزتون كنه .

بچه كه ندارم ولى واسه پدر مادرتون بچه هاى خوبى باشين .

ننه قربونتون بشه .